Dugo, u daljinu – zar se prostor može označavati trajanjem – odlazio je zvuk iz usta čovjeka što su, zbog igre sjena u predvečerje, davale licu nesvojstven, unekoliko čudovišan izgled.
Mogao je pričati legendu ili govoriti o mjernim jedinicama; ton je bio taj koji je skrivene okupljene, nesvjesne jedne drugih, međusobno udaljene desetinama i stotinama kilometara, držao prikovanima za pripovjedača.
Izgleda da se svima činilo da govori o njihovom nepoznatom porijeklu, a ako to nije posve izvjesno, govorio je o zaboravljenom porijeklu znanja.

Kod onih koji bi čuli, kojima bi uopšte palo na pamet da osluškuju u tom neistraženom prostoru, drznuvši se da odgurnu od sebe agresivna pravila bihevioralnog programiranja, počela bi da se razvija neka čudna regresija.
I zaista, dostignuti nivo maslinasto zelenih strahova pomiješanih sa korozivnim mrljama tamno crne što su vrištali sa pojedinih paradnih lica u okolini, učinio je da slušači zađu u regresiju – da se nađu na evolutivnim tačkama koje su prethodile razvoju ovih tužnih ometača, smetenih u strahu.

Priča, rekoh, nije bila bitna iako je zasigurno njegovala tajnu kao začin svakog dobrog zapleta i situacione neizvjesnosti. Ono što je za alatku uzelo frekvenciju, primoravši slušače da se izmjeste iz gliba antivrline, panteona poriva, bio je ton. Miran, svjestan, strpljiv, umorno istrajan, s kvalitetom svjedočanstva.
Okretanje tom tonu činilo je razliku među položajima – da li će se porivsko subjektivno ponašati poput biča što se ne smiruje u šakama jarosnog čovjeka ili će utonuti u ton i pronaći svoju regresiju od takvog evolutivnog razvoja u trajanju.

Strah je strašan, kao da u naznakama šapuće ton, a čudovišno je ishodište iznova i iznova kretati stazom što usput nudi slatke mrvice kao hranu za njegov veličanstveni odraz obijesti.
Noć je mirna i topla; snovi će otpustiti ova slova tamo gdje će se sliti, jer hermetično svaki pritisak rješava potiskom ka slobodi od svoje histerične slabosti.

Default image
vasionka

...loyal...liar, big time...brutal...again brutal...love all kids, especially those with autistic disorder...love music, that mathematics of all the worlds...again loooooooove music...read, read and read even more...love to write...loooove to write poems&songs...tales...more tales...manicure nails, no, no, never...love to seek, seek big time...explore...love God...again love God, that greatest freak of all the times... odd fellow...love major guy in the underworld...love equinox...indeed love equinox...mmmmmmm, love blood, that knowledge thing...don't know how to love...love myself mostly and ouuuuuuuuuuuuuuu...love freaks...again love freaks...all freaks...hate to share bed with anyone but one...love one grandmother and her son...her son...her dead son...love men...mmmmmmmm, love men with attitude...love men with attitude again...love gracefully women...mmmmmm, muses...adore troubadour...love night...again love night...love light...hate order...hate paper money...love symbols...adore symbols...love frustration...love hard lesson...tatoo...mmmmmmmm, haaaaaard lesson...

Articles: 1205

4 0 komentara

Leave a Reply